En hulle was vir Isak en Rebekka 'n bitter verdriet.

Ag, was my verdriet maar goed geweeg en my ongeluk meteens in 'n skaal opgehef!

Daarom het my oog dof geword van verdriet, en al my lede is soos 'n skaduwee.

My oog het dof geword van verdriet; dit het swak geword vanweë al my teëstanders.

U het dit gesien; want U aanskou die moeite en verdriet, sodat 'n mens dit in u hand sal gee. Aan U gee die ongelukkige dit oor; U was 'n helper van die wees.

Wees my genadig, HERE, want ek is benoud; van verdriet het my oog mat geword, my siel en my liggaam.

Hou tog nie u dienares vir 'n deugniet nie, want vanweë my baie sorge en verdriet het ek tot nou toe gespreek.

Die dae van ons jare- daarin is sewentig jaar, of as ons baie sterk is, tagtig jaar; en die uitnemendste daarvan is moeite en verdriet; want gou gaan dit verby, en ons vlieg daarheen.

Die hart ken sy eie verdriet, en in sy blydskap kan 'n ander hom nie meng nie.

'n Vrolike hart maak die aangesig bly, maar by verdriet van die hart is die gees neerslagtig.

'n Dwase seun is 'n verdriet vir sy vader en bitter smart vir haar wat hom gebaar het.

Want by baie wysheid is baie verdriet, en wie kennis vermeerder, vermeerder smart.

Want al sy dae is smarte, en sy bemoeienis is verdriet; selfs snags rus sy hart nie. Dit is dan ook tevergeefs.

En weer verdriet uit jou hart, en hou die kwale weg van jou liggaam, want die jeug en die jonkheid is nietigheid.

en nie deur sy koms alleen nie, maar ook deur die troos waarmee hy oor julle getroos is, deurdat hy aan ons berig gebring het van julle verlange, julle verdriet, julle ywer vir my, sodat ek my nog meer verbly het.